س لام.قبل از هر چیز اعیاد شعبانیه را به همه شما دوستان گلم تبریک میگم.هرسال در این ایام واسه آقامون امام زمان(عج)دل نوشته ای مینوشتم.ولی خوب امسال اینقدر گرفتار بودم که دیر فهمیدم ایام شعبانیه هست.فقط اینو بگم بخدا قسم با این شیرینی پخش کردنها و توی خیابون ها بوق زدن و شادی کردنها نمیشه مهیای ظهور اقا امام زمان شد.بلکه باید با عملون زمینه ظهور را فراهم کنیم.به خدا قسم در مقابل این اعمال ما باید از آسمون سنگ بباره.و اینو هم بدونید که فقط دعاهای امام زمان هست که جلو عذاب الهی را گرفته.
مطمئن باشید تا صاحب اصلی دین و قران نیاید این مشکلات زندگی و اجتماعیمون بوده و هست و خواهد بود و هر روز رنگی عوض میکند و هرگز نجات پیدا نخواهیم کرد.اگر امروز درست بشه فردا شکل دیگری جای اون را خواهد گرفت.پس بیایید همه خواسته هایمان را کنار گذاشته فقط برای ظهور اقا امام زمان دعا کنیم چرا؟ چون که صد آمد نود هم پیش ماست
اینم بد نیست بدونید:میگن یه روز (شاید شب بوده)
به عارفی گفتند جمله ای بگو که وقتی شاد هستیم غمگینمان کند و وقتی غمگین هستیم شادمان کند.جواب داد:این نیز بگذرد....زندگی چه خوب و چه بد میگذره به قول معروف دنیا محل گذره بخوای نخوای میگذره پس سعی کنیم از زندگیمون لذت ببریم و به بهترین نحو استفاده کنیم ...
مامانم هم چند روزه رفته مشهد خیلی دلم واسش تنگ شده
.دیروز داداش کوچیکم بهش زنگ زد بعد زن داییم جواب داد گفتیم چه حال و خبرا میگفت این مامانتون که همش خوابه
(ای مامانه خوابالو)و در طول سفر حتی واسه غذا خوردنم میگه من چیزی نمیخوام و خودتون بخورید.آخی بمیرم واست مامانی.قبل سفر خیلی ذوق میکرد که داره میره مشهد و همش میرفت خونه همسایه ها و اشناها و باهاشون خداحافظی میکرد.حتما از بس قبل از رفتن اینور اونور رفته بوده و حلالیت بطلبه خسته شده.زودی بیا مامانی که منتظرتیم...سعی میکنم بیشتر و زودتر دیگه آپ کنم.خدانگهدارتون باشه .



