هیاهوی زندگی و تولد فرشته ی شیطون

س لام.با اینکه از زندگیم راضی نیستم و با وجود تمام تلاش و کوششی هم که میکنم باز نمیتونم به تمام خواسته ها و اهدافم برسم اما باز ناراحت و غمگین نمیشم.حتی با اینکه خیلی احساسی و دل نازک هستم اما احساس میکنم دیگه واسم درونی شده که بجای غر زدن به خودم آرامش بدهم.یجا خوندم ۸۰ درصد حرفها و صحبتهایی که در طول روز میزنیم با خودمان هست که این صحبتها در واقع همون افکار مثبت یا منفی هست که گاهی اون را با صدای بلند و گاهی در ذهن میگیم.اگر حرفهایمان با خودمان مثبت باشه موجب ارامش و شادابی و اگر منفی باشه باعث نگرانی و دل سردی و در نتیجه موجب رو به زوال رفتن زندگیمون میشه.‌به قول روان‌شناسان این گفتگوها در واقع بازتاب حالات عاطفی ما هستند و اعتماد به نفس توان جسمی و ذهنی و عملکرد ما و ارتباط با دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهند. گاهی وقتا با خودم فکر میکنم تمام کسانی که از زندگیشون ناراضی هستند نتونسته اند لحظه ای به زندگیشون فکر کنند و خودشون را در هیاهو و حواشی ان گم کرده اند.اگر خودمون را در این جهان پیدا کنیم و در هیاهوی ان گم نشیم میفهمیم که زندگی با ارزشتر از آن هست که بی جهت در برابر کم و کاستی هاش و نرسیدن هایش خم به ابرو بیاریم.

پ.ن:پنج شنبه ی هفته ای که گذشت تولد چهارسالگی وبلاگم بود.خیلی دلم میخواست واسه این روز مطلب بنویسم اما هرکار کردم نشد...نه اینکه فرصت نداشتم بلکه ذهن و افکارم اجازه نمیداد و تحت تاثیر همین شرایط بد زندگیم قرار داشت.تولدت مبارک فرشته ی شیطونم