س لام.هيسسسسسسسس .يه مدت هست يخورده دلم آروم شده و غم و غصه ها را از ياد
بردم.اميدوارم نشنيده باشه...دلمو ميگم ديگه...اين روزا بي سرو صدا و تكراري مياد و ميگذره.حرفي هم واسه اينجا گفتن نميگذاره...اغاز سال تحصيلي هست.اينو هيچوقت يادمون نره كه اگر در كسب علم و دانش بهترين باشيم و به بهترين مقامها و شغلها برسيم و بهترين درامدها را كسب كنيم اما اين علم نتونه چراغ هدايتي براي زندگيمون باشه هيچ فايده اي نداره...علم و دانشي خوب هست كه باعث افزايش معرفت آدم باشه و ديده ي دل آدم را باز كنه و راهگشاي او در سختي ها و مشكلات زندگي و چراغ هدايتي باشه براي زندگي انسان و باعث افزايش شعور و اخلاق انسان باشه نه فقط افزايش مال و رسيدن به مقام...اما متاسفانه این دوره زمونه کمتر اینجوره و با اينكه شاهد پيشرفت علم و دانش بشري هستيم اما شعور و معرفت ادمها كمتر شده...
پ.ن: اون وقتا كه كوچيك بودم همش فكر ميكردم همه چيز را بايد از توي كتابها ياد گرفت.ولي حالا ميفهمم زندگي ما و تجربياتمون خودش يه كتاب هست.پس بياييد از كتابهاي زندگي ديگران استفاده كنيم.
پ.ن2:عشقهاي خاکي، قلبهاي خاکي، تجملات غير خاکي... تو خیابون چشمم خورد بهش ازش عکس گرفتم(براي ديدن مدل 206 و عكسهاي بيشتر و با سايز بزرگتر اين ماشين عروس اينجا كليك كنيد) هميشه خودموني و خاكي زندگي كنيد...دلتون شاد لبتون خندون...خداحافظ
