س لام.توي زندگي همه ي آدمها "مطمئنا" شكستها و ناكاميها و گرفتاريهايي بوجود.و آنچه مهم هست نحوه برخورد هر فرد با اين شكستهاست.برخي زودي جا ميزنند و كم ميارن و برخي به مقابله ميپردازند...اين شكست و گرفتاريهاي واسه برخي سنگين تر از بقيه هست.ديشب پيش خودم فكر كردم توي دنيايي كه ماهيتش و فلسفه اش سختي كشيدن هست چرا ديگه آدم بخواد جا بزنه...آدم چه بخواد چه نخواد گرفتاري و سختي را ميكشه...پيش خودم فكر كردم چقدر خوبه آدم اين شكستها و گرفتاريهاي حتمي و لاينفك زندگي را يك پروژه الهي بدونه كه خدا بر عهده اون گذاشته...و هرچي اين پروژه ها سنگينتر باشه مطمئنا سود و منفعت اخروي بيشتري هم خواهد داشت...خوشا بحال اونا كه اينقدر لايق بوده اند كه خدا پروژه هاي سنگين و بزرگ را به اونا سپرده...
پ.ن:پروژه اي زندگي من كه نيمه تمام هست و هنوز از عهده اش برنيامدم...خدا جون خودت كه ميدوني سخته لااقل برخي مصالحش را خودت واسم مهيا كن...يعني ميشه...
پ.ن:اين روزا اسمون خدا ابري ابري هست...خدا كند كه ببارد.اميدوارم امسال سال خوب و پر باراني باشه...
پ.ن:اين قلب يك انسان است كه او را غني ميكند و هر انساني به اندازه عشقي كه در قلب خود حس ميكند ثروتمند است نه به اندازه آنچه در حساب بانكي اش سپرده دارد.خداحافظ.
